Gecoached worden in een café? Ja dat kan zeker!

Eens in de zoveel maanden organiseert EUR Connect Het Coach Café. Zo'n Coach Café is een laagdrempelige manier om kennis te maken met gecoached worden. Maar hoe ziet zo'n avond eruit? Lees mee met een coachee die zich voor deze avond had opgegeven en ontdek of deze beleving ook voor jou is.

"Oké…het cafe ken ik wel, daar kom ik elke zaterdag. Lekker een drankje doen met mijn vrienden…maar het Coach Café?? Wat is dat en waar zit het?

Toch heb ik mij ervoor opgegeven en het is vanavond al. Ik heb geen idee wat mij te wachten staat. Het is iets met een café-setting en praten over jezelf en de dromen die je hebt maar dan onder leiding van een coach. Ik vind het wel spannend. Normaal ga ik niet in mijn eentje naar een café en praat ik ook niet graag over mijzelf! Om 19.00 moet ik in restaurant Engels zijn…opschieten dan maar!

We zijn met een groep van 12 studenten en net afgestudeerden van de Erasmus Universiteit Rotterdam. Ik ken wel een paar aanwezigen van gezicht en voeg me bij een groepje. We wachten in spanning af… de meeste mensen komen voor het eerst, een aantal studenten komt voor de 2e keer.

We starten in een grote cirkel waarin door de organisator wordt uitgelegd wat we gaan doen vanavond. Wat zijn je verwachtingen van de avond… nou in ieder geval dat ik met een beetje richting voor de toekomst weer naar huis ga! Blijkbaar zijn er 6 coaches en 3 rondes. Elke coach heeft dus 2 plekken. Elke ronde heeft zijn eigen thema en kies je een coach en doen we een soort stoelendans. De 3 rondes zijn Talent, Droom en Actie. Laten we beginnen!

De eerste ronde: Wat is je talent?

Bij wie moet ik nu gaan zitten?

Twee coaches zijn al bezet. Snel schuif ik aan bij een vriendelijk uitziende coach waar al een andere student aan tafel zit.

We beginnen met een voorstelrondje van mijn andere tafelgenoot en de coach.

De eerste ronde gaat over het ontdekken van je talent, vertelt de coach.

Shit…talent?! Heb ik die? Normaal weet ik heel goed waar ik niet goed in ben!

Die meid naast mij steekt meteen van wal. Ze weet wel waar ze allemaal goed in is. Ze is een echt groepsmens in haar werk en kan niet zonder haar familie. Wil het liefst alles samen doen. Ze had al wat gedaan aan persoonlijke ontwikkeling en zit hier voor de 2e keer.

Wat doet ze hier dan?! Zij heeft toch geen coach meer nodig?

Voor mij is het de eerste keer dat ik hier ben. Ik ben niet zo'n teamplayer als haar. Ik werk juist voornamelijk solo. Ik woon alleen. Ik reis in mijn eentje. Ik beslis veel dingen zelf. Ik heb graag de controle.

Hmmm… zijn dat kwaliteiten? Ja zeker beaamt de coach! Het betekent namelijk dat ik zelfstandig, avontuurlijk en assertief ben.

Zo had ik nog niet naar mijzelf gekeken!

Tring! De zoemer gaat en de tijd van deze ronde is om. We moeten alweer wisselen naar een andere tafel.

Snel schrijf ik mijn talenten in mijn boekje. Ik neem afscheid van de coach en van mijn tafelgenote.

De tweede ronde: Wat is je droom?

Ik wil aan tafel zitten bij een coach die de eerste ronde al bezet was. Deze coach is nu nog beschikbaar, maar ik moet snel zijn voordat mijn vorige tafelgenote op hetzelfde idee komt. Het is namelijk niet de bedoeling dat we met dezelfde mensen aan tafel zitten.

Gelukkig ben ik op tijd. Vlak na mij schuift er nog een jongeman aan. Hopelijk heeft hij nog wel wat coaching nodig! Ben ik in ieder geval niet de enige.

"Hoi, ik ben jullie coach voor vanavond. Mijn naam is Jorien. Ik heb een eigen coachingspraktijk. Ik ga jullie in deze ronde helpen om je droom te ontdekken.

Mijn droom is om wandelcoaching te gaan geven. Maar… wat is jullie droom?"

Ai. Ik ben nog erg gespannen. Ik heb nu geen idee wat mijn droom is. Vanuit mijn ooghoek kijk ik of mijn tafelgenoot aanstalten maakt om iets te zeggen. Hopelijk begint hij, dan heb ik nog even tijd om over mijn droom na te denken.

Het blijft stil.

De vriendelijk lachende coach, waarvan ik nu weet dat ze Jorien heet, kijkt ons verwachtingsvol aan.

Nog steeds heeft mijn buurman ook nog geen kik gegeven. Straks vraagt de coach nog aan mij om te beginnen.

Met de seconde word ik zenuwachtiger.

Maar dan begint gelukkig de coach weer te praten. Pfff dat scheelde weinig.

"Ik begrijp het. Natuurlijk weten jullie misschien nog niet wat jullie droom is. Want daarvoor zijn jullie immers hier! Daarom heb ik een leuk en simpel oefeningetje voor jullie," zegt Jorien.
"Wat doe je als je in het echt droomt?"

"Dan lig ik in bed te slapen," antwoord ik een beetje bijdehand om de stress af te blazen.

"Precies. En daarom mogen jullie nu van mij je ogen dichtdoen en even wegdromen. Geen zorgen en ontspan… ik blijf hier. Ik wacht rustig af en geef jullie vanzelf aan wanneer je weer je ogen open mag doen."

We mogen voor een minuutje de ogen sluiten en even wegdromen terwijl de coach ons hierin begeleidt.

Toen we beiden onze ogen hadden gesloten begon Jorien na een paar seconde zachtjes en kalm tegen ons te praten.

"Vergeet de wereld om je heen even. Volg je ademhaling, in en uit… wat als écht alles mogelijk is. Als er geen grenzen zouden zijn. Alles kan en alles mag. Wat zou je met je talent doen? Hoe zou je leven er uitzien? Hoe ziet jouw dag er dan uit, wat ben je aan het doen? Hoe zou je je voelen?"

Wat heerlijk om weg te mogen dromen, zeg… weg van de sleur van alle dag! Ik zie voor me dat ik heel veel op reis ben naar de meest excotische plekken op aarde. Ik kom in contact met vele interessante en aardige mensen. Het eten is zo kleurrijk en heerlijk, de natuur is zo fris en ongerept! Ik verzamel de mooiste stoffen van over de hele wereld en neem ze mee naar hier om ze te verkopen aan ontwerpers, designers, stoffenwinkels en naaiateliers. Ik bouw een groot netwerk op en word bekend in binnen-en buitenland, ik word gevraagd in talkshows en magazines… een huisje op Bali waar ik mijzelf kan terugtrekken.

Ik kon nog wel even doorgaan maar toen gaf de coach aan dat we onze ogen weer open mochten doen. Baffff… met een klap ben ik weer terug aan het tafeltje in het coachcafé.

Een kwartier leek verstreken tijdens mijn droom maar in het echt bleek dat nog geen 30 seconden te zijn.

"Vertel eens over je droom?", vraagt de coach aan mij.

Ik begon te vertellen over mijn droom, die ik zojuist had beleefd. Over de mensen die ik ontmoette, de plekken die ik bezocht, de dingen die ik was gaan doen en de keuzes die ik maakte.

De knul naast me die keek me wat ongemakkelijk aan. Blijkbaar had hij niet zo'n mooie droom of heeft hij helemaal niet kunnen dromen.

"Wat leverde die droom van net jou op?" vroeg Jorien.

"Een gevoel van vrijheid, zelfstandigheid en… avontuur!" zei ik stellig met trots.

De derde ronde: Wat is de volgende stap?

Na een pauze gaan we door naar de laatste ronde. Ik voel me nog opgetogen van de droomvlucht uit de vorige ronde. Wat zal deze ronde mij brengen?

Voor deze keer ga ik voor de coach met het nette pak. Hij zit helemaal achterin de zaal en er is nog een plekje vrij aan zijn tafel.

Ik vind het nu niet eng meer om aan te schuiven, merk ik. De vorige ronde heeft mij zo'n goed gevoel gegeven! Wat kan er nu nog mis gaan…? Niets lijkt mij!

We doen weer even snel een voorstelrondje en ook de coach stelt zichzelf voor. Zijn naam is Q… hmm grappig… hoe zou zijn echte naam zijn?

Hij vraagt ons in het kort te vertellen over ons talent en de droom die we net hebben beleefd.

"De vraag die centraal staat in deze derde ronde is: 'wat ga je vanavond of morgen doen om dichterbij je droom te komen?'", vertelt coach Q.

Jemig, denk ik, wat ga ik in hemelsnaam doen om een groot stoffenproducent te worden?

"Een reis naar India boeken?", opper ik vertwijfeld.

"Maak het veel kleiner en simpeler! Wat kun je bij wijze van spreke straks al doen vanuit je luie stoel?"

"Uh… op internet zoeken naar aparte stofjes. Morgen langsgaan bij stoffenwinkels in de stad. Vragen wat voor stoffen zij zoal zoeken en hoe ze daar aan komen. En wat ze nog missen natuurlijk! Zaterdag op de markt de stoffenkramen afstruinen en informeren waar zij hun stoffen inkopen."

"Zo, nou… ik geloof dat jij genoeg ideeen hebt om je droom waar te maken!", zegt coach Q.

Living LinkedIn

We sluiten de avond af met opnieuw een grote cirkel waarin een soort vraag en aanbod wordt geboden.

De organisator vertelt. "Het enige wat je nu nog nodig hebt, zijn andere mensen die jou helpen om dichterbij je doel te komen, want in je uppie kom je er niet of gaat het heel lang duren. Daarom gaan we nu met zijn allen live LinkedIn spelen."

Hulp vragen is voor de meesten zo makkelijk nog niet, blijkt. Ook ik vind het eng om hulp te vragen. Schoorvoetend steek ik mijn vinger ook maar op.

"Is er iemand die contacten heeft in de modewereld?" Het blijft even stil, maar dan roept de jongen met wie ik in de tweede ronde aan tafel had gezeten dat zijn zus op de mode­academie zit en dat hij mij wel kan linken aan haar. We wisselen contact­gegevens uit.

Vol energie naar huis

Wow… wat een superavond!

Na de borrel ga ik eind van de avond naar huis met een hoofd borrelend van inspiratie. Vol van energie om aan mijn toekomst te beginnen.

Ik voel me een stuk zelfverzekerder omdat ik mijn talenten nu veel duidelijker op mijn vizier heb staan.

Thuis aangekomen installeer ik mij op de bank met de tablet. Ik begin maar meteen met het eerste actiepunt: surfen naar stoffen én contact leggen met die zus.

Een paar uur later schrik ik wakker met mijn tablet nog op schoot. Morgen maar weer verder, denk ik zo. Nu even lekker echt dromen in mijn warme bed!

N.B. Op dit artikel rust copyright. Gehele of gedeeltelijke overname is niet toegestaan zonder schriftelijke toestemming vooraf.